Bericht bewerkt 21:03 – 25 November 2010 door Geboom
I.S.M.G. Spelverslag 24 november 2010
Het was mij vorige week goed bevallen in buurthuis de Koe dus ook deze week weer vol goede moed in de auto gestapt. Maar voor dat het zo ver is eerst nog even eten bij Patrick. Dit keer was er voor ons vertrek richting Prinsenbeek nog even tijd voor een kort spel. "Richelieu" kwam op tafel en na een korte uitleg waren we al druk doende met het verzamelen en claimen van kaarten.
Een prettig en vlot meerderheidsspelletje wat ik mezelf vast nog eens cadeau ga doen.
"En?" vroeg Patrick, "heb je deze keer goed opgelet hoe we zijn gereden?" toen we bij het spelershonk aangekomen waren. "ja zeker, ik weet nu dat we bij de eerste stoplichten rechtdoor moeten…..". Afijn, ik vrees dat ik nog wel een dozijntje of twee achter Patrick aan zal moeten tuffen.
Bij aankomst werden wij verwelkomd door ongecoördineerd hoorngeschal en a-ritmische trommelgeluiden van de plaatselijke muziek vereniging. Zowaar was er al licht in onze speelruimte waar wij een, in spelregels gedoken, heerschap aantroffen. Patrick stelde mij voor aan mister Lowland himself, Peter Hollands.
Met het binnendruppelen der spelers werd al snel een groepje gevormd rond de tafel. Peter had net de regels doorgespit van "Furstenfeld" en na enkele minuten konden we al met het spel aan de slag. In dit bier/grondstoffen handelsspel zijn we druk doende onze producten om te zetten in geld om uiteindelijk een paleis uit de grond te kunnen stampen. Een op het eerste gezicht grappig spel met een aardig werkend marktmechanisme. Door een goed samenspel tussen Mijke en mijzelf werden de koersveranderingen, productie aantallen en marktkaarten vlot verwerkt voor de volgende speelronde. Dit alles overigens onder de bezielde leiding van Patrick en het goedkeurend oog van Peter.
Het venijn van het spel bleek hem echter in de staart te zitten. Het basisspel speelt gaandeweg vlot weg maar zodra spelers hun laatste stukje van het paleis moeten bouwen schiet het spel nog al in de vertraging en is het domweg wachten op het moment waarop een speler de benodigde kaart trekt. Mogelijk dat in het gevorderde spel dit euvel verholpen wordt maar dit gegeven maakte het eindspel voor mij iets minder interessant.
In afwachting van de afloop van spellen op andere tafels werd het spel "Heisse Schlacht am Kalten Buffet" opgezet. We rennen allemaal rond het buffet om maaltijden uit te kunnen serveren waarbij we maar al te graag bij elkaar op de rug springen en een eindje mee liften richting de tafel met gerechten. Niet bepaald een brainburner maar wel een aardig opvullertje tussen de meer serieuzer spellen door. Patrick was uiteindelijk de meest culinaire van het stel danwel de meest bedreven lifter op andermans rug/speelsteen. Mijke moet in deze de meest sociale geweest zijn gezien haar score. Er is flink met haar meegelift waarvoor bij deze nog onze dank.
Nee we moeten nog even wachten tot de andere tafel klaar is. OK! Doen we "Level X" Een spelletje waarbij we dobbelstenen gooien, pionnetjes verzetten en schijfjes verzamelen onder luid geroep "Tsjing", "Boem" en "Pep-pep". Geen idee wat dat toevoegt maar het bleek voor Patrick wel te werken gezien zijn straatlengte voorsprong op Jeroen en mij. "Level X" had voor mij persoonlijk niet de "X" factor.
Jawel, de andere tafel was klaar en Annelies en Stefan sloten zich bij ons aan. Een potje "Dixit" met 5 personen. Cryptische omschrijvingen aan de hand van surrealistische kaarten die ons punten op kunnen leveren bijgehouden op een fleurig scorespoor met gekleurde konijnen. Annelies (Miss White Rabbit) wist met haar scherpe analyses en vrouwelijke intuïtie de rest achter zich te laten. Haar geheim in deze is: "Altijd afgaan op je eerste ingeving". Klinkt aannemelijk Maar of dit ook opgaat voor Jeroen? Ik zal 'm eens vragen.
Pas op! Er volgt een ongecensureerd 18+ verslag van het volgende spel.
Vooruit nog een laatste spel. Ook Martin is aangeschoven en we besluiten om "Castle Panic" op te zetten. In dit coöperatieve spel zitten wij spelers in een burcht en moeten wij een horde monsters, helden en rollende stenen zien te overleven. Als we alle monsters weten te verslaan dan winnen wij het spel waarbij één van ons de titel "Monster Slayer" mag voeren. Valt onze laatste toren dan verliezen wij van de horde monsters.
Normaliter is het spel al niet eenvoudig maar in deze ongekende sessie werd het ons nog eens extra lastig gemaakt. De goblins, orcs en trollen waren niet de gewone doorsnee monsters maar in deze sessie kwamen ze ons al swaffelend toegesneld om zwiepend en zwaaiend onze muren en torens plat te beuken. Dit alles ook nog eens afgewisseld met rollende stenen ballen maakte het geheel er niet prettiger op. Het begon nog wel redelijk. We hadden voldoende munitie om de swaffelende hordes vroegtijdig neer te maaien. Bij een tweede golf was de horde echter niet meer te houden en braken met lust in de ogen door onze fragiele en uitnodigende verdediging heen. Een maal in de burcht werden de torens vakkundig neergehengst en moesten wij lijdzaam de monsterlijke kwelling ondergaan. Lichtpuntje in deze was dat we onze punten niet hoefden te tellen want als het spel wint zijn wij automatisch gezamenlijk de verliezers.
23:30 uur, mooi spelavondje achter de rug. Tevreden huiswaarts en op naar een volgende spelavond.
Uw verslagpleger
G. B. 
Inloggen
Registreren
Zoeken 
Forum
Druk dit bericht af 
