Biblios

Biblios

In dit spelletje proberen we verschillende soorten boeken te verzamelen welke ons aan het einde van het spel punten kunnen opleveren. De waarde van de boeken worden weergegeven door middel van dobbelstenen die op hun beurt weer beïnvloed kunnen worden door speciale actiekaarten. De speler met de hoogste waarde aan boeken van een soort krijgt punten gelijk aan de waarde van de dobbelsteen. Het spelletje bestaat uit twee fasen waarbij we in de eerste fase om beurten kaarten schenken aan medespelers er zelf ook één houden en er één op een veiling stapel leggen. In de tweede fase gaan we op de kaarten van de veiling stapel bieden.

Als alle kaarten zijn geveild wordt er per boek soort gekeken wie de meeste punten bezit en scoort vervolgens de waarde van de dobbelsteen.

Ondanks dat ik in eerdere sessies het spelletje met veel plezier heb gespeeld liep deze sessie nog al rommelig en men was dan ook verre van wild enthousiast. Begrijpelijk, koud binnen en meteen zoef zoef aan de slag terwijl andere spelers binnen druppelen. Goed leermoment, volgende keer maar eens rustig van start, begin ik eerst met een kopje bruin sap uit een low budget rammelend en pruttelend apparaat waar een afbeelding op staat van koffiebonen. (koffie kan je het niet noemen).

Dit alles neemt niet weg dat smaken verschillen. (dan heb ik het niet direct over de koffie) Rommelig of niet een spel spreekt je aan of niet.

Cyclades

Cyclades

Daar over gesproken, we zijn inmiddels met 12 spelvrienden verdeeld over drie tafels. Op de tafel voor mij wordt het spel “Cyclades” opgezet en uitgelegd. Patrick, Jeroen, Gijs en Thijs buigen zich over dit fraai uitgevoerde spel wat zich afspeelt ergens tussen de Griekse eilanden in een periode dat ze nog niet te koop stonden in verband met de Euro crisis. Nee in tegendeel het spel speelt zich af in een tijd waar je nog regelmatig kon op-botsen tegen een hoorn des overvloeds, een mythologisch monster en op je kloten kon krijgen van de één of andere godheid.

De spelers proberen als eerste 2 steden te bouwen. De gene die dit lukt wint het spel. Na een uitvoerige uitleg werd het erg stil aan de “Table Mediterané” en ontbrak het aan de nodige euforische kreten. Laat ik het er op houden dat een spel je aanspreekt of niet. Ik kan er zelf niet over oordelen los van dat het er qua uitvoering erg mooi uitziet.

Mission Red Planet

Mission Red Planet

Daar over gesproken; Bart, Veerle, Victor en ik zelf zijn gestart met een potje Mission Red Planet. Een bordspelvariant op het spel Machiavelli maar dan in een steam punk versie. We vliegen met raketten naar mars om daar waardevolle grondstoffen te verzamelen. In dit spel gaat het er om de meerderheid aan astronauten te hebben in de verschillende deelgebieden van Mars. Verder kunnen we elkaar dwars zitten door raketten te saboteren, de verkeerde kant op te sturen, astronauten te elimineren enz. Het spel ziet er prettig uit, het speelmechanisme is bekent maar voegt niet bijzonder veel toe aan de reeds bestaande spellen van dit genre. Kaartje kiezen, op volgorde open draaien, actie uitvoeren enz. Laat ik het er op houden dat een spel je aanspreekt of niet.

Lords of Waterdeep

Lords of Waterdeep

Daar over gesproken; Op tafel bij Erik, Annelies, Mijke, en Jurgen lag het spel Lords of Waterdeep. Een bekende naam uit de wereld van het rollenspel en voor deze gelegenheid omgebouwd naar een

City building, worker placement bordspel met heel veel spelmateriaal bestaande uit divers fraai vormgegeven karton. Vol trots laat Erik de doos zien; “Gekocht met fikse korting want er zit wat lichte schade aan de doos” Ik bespeur inderdaad het reliëf van wat waarschijnlijk een pantservoertuig moet zijn geweest met gehard stalen rupsbanden en twee hoeken van de doos zijn op elegante wijze tot aan de bodem doorgescheurd. Dit mag echter de pret niet drukken en het laat zich aanzien dat aan deze tafel deze eerste kennismaking met het spel goed is bevallen. Dacht ik eerst nog dat de doos ook overdwars doorgesneden was vanwege een encounter met een kettingzaag blijkt het bij nadere inspectie (met bril op deze keer) het ingenieuze sluit mechanisme te zijn van de doos. Een afspraak met de opticien is inmiddels gepland.

Kingsburg

Kingsburg

Bart, Victor, Veerle, en Gerard besluiten deze speelavond met een potje Kingsburg. Een prachtig uitgebalanceerd spel ondanks dat we er allemaal lustig met dobbelstenen op los moeten gooien. Het gaat als de gesmeerde bliksem en ik lig een flink eind voor op de rest tot ik in de allerlaatste ronde in de pan wordt gehakt door een horde zombies en mijn kathedraal verlies. Ik stuif terug naar een nederige laatste plaats waarna Veerle zich terecht als winnaar mag uitroepen. Bij deze wel een eervolle vermelding voor Victor. Voor hem was dit een eerste kennismaking met Kingsburg en hij wist een stevige tweede positie te verwerven ondanks zijn opvallend lage dobbelsteen worpen in het eerste gedeelte van het spel.

Dat het er voor ons op zit voor vanavond neemt niet weg dat er nog druk spelverkeer plaats vind op de andere twee tafels. Lords of Waterdeep heeft plaats gemaakt voor Anno 1701 en Cyclades wordt omingeruild voor Le Havre. We zijn op de nautical tour zullen we maar zeggen. Ik heb niet meegekregen hoe het bij Anno is gegaan maar Van Patrick heb ik begrepen dat hij maar liefst 136 punten had gescoord bij het spel Le Havre tegenover een schamele 368 punten voor Jeroen.

Resumé

Het moet gezegd, het was weer een dolle boel in buurthuis de losgeslagen Koe. En nee er zijn van die momenten dat een spel toch niet dat brengt wat je er van verwacht. Misschien moet je het een paar keer spelen om het te kunnen waarderen en wellicht ook niet. Belangrijker is dat het weer een een hoop gezelligheid met zich mee brengt en dat we weer een avondje niet verloren laten gaan door te hangen voor de TV.

Uw verslagpleger G.B. Te W.

Jaipur

Na het schuivende tafel ritueel en het opvouwen der kleedjes met Patrick een potje “Jaipur” aangevangen in afwachting van meer zielen en meer vreugd.

“Jaipur” is een kaartspelletje voor 2 personen waarbij de handel in goederen de nodige punten opleveren. In een best of 3 setting wordt het spelletje afgewerkt. Het handel/ruil mechanisme en de wijze waarop de goederen worden verzameld maakt “Jaipur” een zeer vermakelijk spelletje. Bij deze een aanrader mocht je het tegen komen. Naar mijn weten is het niet in Nederland uitgebracht maar wellicht dat het spelletje op Spiel nog ergens opduikt.

Gaandeweg druppelen de spelers binnen waarbij de teller deze avond uiteindelijk op 11 uitkomt.

Lancaster

Aangezien we nog druk aan het oefenen zijn voor het NK – Bordspellen gaan we vanavond aan de slag met “Lancaster” van Queen games.

Patrick, Thijs, Maarten en Bart schuiven aan waarbij de aanwezigheid van Bart zeer welkom is, ook al speelt hij tijdens het NK mee met een ander team. Bart heeft tijdens mijn uitleg nog gewezen op twee kritieke punten die ik absoluut anders had begrepen en uitgelegd als hij er niet bij was geweest. Nu konden we het spel voor de verandering volgens de juiste regels spelen en kon ik mij persoonlijk focussen op het op een juiste wijze reglementair verliezen. Mijke was tijdens deze sessie overigens ook van de party als toeschouwer. Op zich slim want ook zij zal het spel spelen op het NK.

Het spel loopt over slechts 5 speelrondes maar met z’n vijven is het best een flinke zit. Menig ridder, eenmaal op bezoek in een kasteel, wordt er zonder pardon weer uit gedonderd, Schandknaapjes worden vuistvol gesleten en we struikelen over elkaar heen om maar vooral flink te knokken met de Fransen. Iedereen goochelt met stemblokjes om steevast de verkeerde wetten er doorheen te jagen of af te schieten. Ik heb het spel niet onder controle en heb het gevoel dat ik overal achteraan hobbel, Patrick zijn spel gaat in de tweede helft in een soort versnelling en hij schiet naar voren. Maarten zit in elkaar gedoken over zijn kasteelbordje en broed op zijn…. eh…. ridders. Thijs is tijdens deze pot verrassend stil. Leunt nonchalant achterover waarbij ik het gevoel krijg dat hij eerder bezig is met de voorbereiding van zijn huwelijk dan met het vermorzelen van al die andere riddertjes die hem bij herhaling van het Engelse vaste land trappen.

Bart is volledig in command. Niets brengt hem van de wijs en ook al neemt Patrick even de leiding op het scorespoor, na de eindtelling blijkt wel; Bart is de Master of Lancaster!

Schweine Bammel

Na zo’n sessie graag wel afsluiten met een luchtig spelletje. Nou dat doen we dan ook met een spel waar een luchtje aan zit; “Varkens Pesten”.

Met z´n zessen gaan we zo snel als mogelijk onze varkenskaarten kwijt zien te raken. Boer Harm, de stront hoop en een wild zwijn zijn in dit spel de kaarten die voor de nodige frustratie moeten zorgen ook al lukt dit prima ook zonder die krengen. Wie het beste een varken na kan doen mag beginnen. Patrick heeft in deze ongekende kwaliteiten. Geen idee hoe die dat geluid maakt laat staan waar mee hij dat maakt. Mijke imiteerde op een opmerkelijk goede wijze een tosti ijzer en Thijs deed een verwoede poging die leekt op het expres omgooien van een bruidstaart.

Zo min mogelijk punten halen is het motto. Dit had Maarten met 45 punten als beste begrepen al vond ik mezelf niet eens zo slecht met maar 257 strafpunten.

Helaas, er zit weer een spellenavond op en het is tijd om huiswaarts te gaan. Gelukkig is het niet extreem laat want morgen toch weer bij tijds op. Gezien de drukte eerder deze avond is het een stukje lopen naar de auto. Patrick, Annelies en ikzelf lopen samen op om, eenmaal bij de auto aangekomen, te ontdekken dat er bij Annelies is ingebroken in de auto. Dat is een domper op de leuke speelavond. Gelukkig kan er deze nacht nog een reperateur geregeld worden en inmiddels heb ik begrepen dat ondanks de schade het allemaal weer goed komt.

In ieder geval weten we nu waar we de auto maar beter niet neer kunnen zetten. Al met al is het toch laat geworden en onder het genot van de eind tune van “Met het oog op morgen“ van radio 1 rij ik de A16 op.

Robots

Dit is nou echt zo’n spel wat je haat of waar je enthousiast van wordt. Een nieuwe variant is dat je tijdens het spel gewoon weg loopt om er even later weer argeloos bij te gaan staan, vertwijfeld (her)kauwend op iets wat door moet gaan voor chips.

Het spel draait om het vinden van de meest praktische route van locatie A naar locatie B. De speler die deze route het meest efficiënt weet te plannen wint de opdracht.  Na het spelen van de helft van de opdrachten waren we zo’n beetje allemaal binnen. Dus de robotjes in de doos, groep opsplitsen en aan de slag.

Eerste Vonken

Hey, thats my fish!

Annelies, Bart, Mijke en Victor gingen back to basic met  het spel “Eerste Vonken” Het spel dat draait om het verzamelen van voedsel en het uitbreiden van de eigen stam. Op zich een slimme move om dit spel te gaan spelen daar Bart en Mijke ook aanschuiven op het NK. Bordspellen waar dit spel ook op de agenda staat. Ik heb Mijke zien juichen dus ik ga er van uit dat zij de pot heeft gewonnen. Als dat niet zo mocht zijn dan komt er vast nog wel een rectificatie onder aan deze post.

Rattus

Rattus

In de zelfde setting is de groep doorgegaan met het spel Rattus. Ziek spel waarbij je elkaar om zeep helpt door het uitstorten van rattenplagen over je medespelers.

Geen idee wie daar nu het beste in is geslaagd maar bij deze heeft hij of zij de titel “grootste rat van allemaal” verdiend.

.

Memoir 44

Normandië

Wat doe je als je twee dozen Memoir 44 op de speeltafel hebt liggen…..
Dan gaan we natuurlijk “Overlord” spelen!
Twee borden aan elkaar, 2 man aan de zee zijde en 2 man aan de land zijde. Jurgen en Thijs zouden de Bretonse kust wel eens even bestormen met hun overload aan groene plastic poppekes. Wij, Gerard en Ralf, daar en tegen zaten met een nog al bescheiden toefje strijdmakkers verschanst in duinpannekes en bunkers, te wachten op de door Thijs en Jurgen aangekondigde tsunami van geweld. Nou die tsunami is inderdaad gekomen maar dan in de vorm van stoere praat en rondgebolde snuivende neusgaten bij het gooien van de zoveelste groene ster.

Toch werd het nog even spannend toen de schamele restanten van een eens zo grootse pantserdivisie het land op kwam rijden om meteen door te stoten naar het achterland. Het mocht echter niet baten, de landing werd vakkundig gefrustreerd en de landzijde wist de winst veilig te stellen met 8 om 7 overwinningspunten.

Rest mij de generaals te complimenteren met hun onnavolgbare tactische besprekingen en  haperende communicatielijnen. Ja en dan heb ik makkelijk praten want ik zat alleen maar te zitten in me schuttersputje.

7 wonders

Ter afsluiting van deze spellenavond aan de slag met 7 wonders. Voor Ralf en Jurgen was dit een eerste kennismaking wat, naar mijn inschatting, de heren wel beviel. Speler breiden hun natie uit, bouwen aan hun eigen wereldwonder en investeren in kennis, architectuur, macht en handel. Een verrassend vlot kaartspel eigenlijk altijd wel in goede aarde valt.

Deze keer maar eens de focus op “kennis” gericht en het bouwen van legers overgelaten aan de andere spelers. Al met al werd het een spannende pot met uitslagen die dicht bij elkaar lagen.

Wederom een geslaagde spellenavond is voorbij gevlogen.

G.

“Alien Frontiers”

Thijs zet het spel “Alien Frontiers” op en als Bart, Mijke en Jurgen ook binnen komen schuifelen gaan zij meteen aan de slag. Ik zelf kijk geïnteresseerd mee. Het spel ziet er prachtig uit met kwalitatief zeer fraai spelmateriaal. Het spel heeft alles te maken met het koloniseren van een planeet. De spelers vliegen met hun ruimteschepen rond de planeet, verzamelen brandstof, bouwmaterialen en bouwen extra ruimteschepen of een basis op de planeet zelf.

In dit spel zijn de dobbelstenen de ruimteschepen die de speler kan inzetten als werkers op diverse locaties. Elke locatie vraagt om een specifieke inzet van dobbelstenen en op elk van deze locaties kunnen maar een beperkt aantal dobbelstenen worden geplaatst. Deze combinatie van spel elementen staat garant voor een flink portie “elkaar in de haren zitten”. En daar lusten onze spelers wel pap van!

Zo investeert Kosmic Bart in een nieuw ruimteschip en gooit Moonstone Mijke haar intergalactische cruiser vol met rocket fuel in het BP-on the move tankstation . Hierdoor moest Spacemarine Tajs zijn koers dusdanig wijzigen dat hij kiest voor “the Hub” waardoor Jedi Jurgen gedwongen is te kiezen voor het harvesten van recources.

Al dat gooi en gesmijt met de dobbelstenen resulteert uiteindelijk in het bouwen van bases op de planeet. Dat levert de spelers punten op welke we gelijk bijhouden op een afzonderlijk scorespoor middels ietwat klein uitgevallen, “kuifje naar de maan”, raketjes.

Mega Moonstoon Mijke ging voor een logische overwinning maar ultra spacemarine Tajs wist zijn intergalaxtische syberzwaard  daar nog net tussen te wrikken en leunde na een dik uur spelen genoegzaam achterover met de handjes in de nek.

“Santiago de Cuba”

Met de kosmische kolonisatie nog in volle gang waagden Annelies, Victor en ik zelf ons aan een potje “Santiago de Cuba”. We rijden relaxt door de stad, verzamelen geld en goederen en beladen de schepen in de haven. Hier scoren we terloops wat punten mee en zo kabbelen wij rustig door tot dat we het 7^e en laatste schip hebben voorzien van de nodige waar aan suiker, tabak, rum en ander soortig genotsmiddel.

Dankzij de constante geringe vraag aan goederen werden de schepen vlot achter elkaar afgehandeld en was het spel vlot gespeeld.

“Thurn und Taxis” / “Siberia”

Beiden tafels waren vrijwel gelijk klaar waardoor we mooi konden shuffelen.  Annelies, Bart en Mijke gingen gezellig samen de post rondbrengen in “Thurn und Taxis”. Nu heb ik van het spelverloop weinig meegekregen maar het is me wel duidelijk geworden dat postbode Mijke er met de winst vandoor ging.

Ja en dan “Siberia”.

Het spel ziet er sober uit qua vormgeving. We moeten in dit spel grondstoffen verzamelen op een groot wit gebied verdeeld in sectoren. Deze moeten we vervolgens bij één van de beurzen verkopen.

Door het trekken van fiches plannen we onze acties op een eigen planbord. En om beurten voeren we acties uit. We sturen werkers naar Siberia, bewegen ze over de kaart, zetten werkers in bij de beurzen en winnen grondstoffen als olie, gas, kool en goud uit de grond.

Het proces van fiches trekken, acties plannen en om beurten acties spelen, gaat net zo lang door tot 8 gebieden van de kaart leeg zijn of tot dat er 3 van de 5 grondstoffen uitgeput zijn. De speler met het meeste geld wint.

Deze eerste kennismaking gaf mij niet meteen het gewenste halleluja of chakka effect. Er zit veel geluk in het trekken van de fiches. Aan de andere kant speelt het spel vlot en kan je wel degelijk, deels, sturen op acties. Het gaat me dan ook te snel om een spel meteen na een eerste kennismaking volledig af te branden of op te hemelen. Ik zal het spel zeker nog een paar keer spelen voor ik mijn eindoordeel er over kan vellen.
Jurgen was de spreekwoordelijke koelste kikker en liep met de grootse berg geld weg. Tajs en ik zelf vonden de eindstreep min of meer gelijk en Victor is, om het plastisch te omschrijven, nog even op Siberia gebleven om te gaan ijsvissen.

Dat was’m voor deze woensdag.

Ben benieuwd wat volgende week ons gaat brengen.

G.

Patrick is nog druk bezig om het spelletje “Pick-a-Dilly” uit te leggen. Ik kan nog mee doen en na een korte samenvatting van de spelregels gaan we collectief eieren leggen.

We hebben allemaal een eigen kip voor ons liggen in de eigen speelkleur. Aan de hand van een eigen draaischijf bepalen we allemaal tegelijk welke kip een ei gaat leggen om vervolgens onze draaischijven open te leggen. Als niemand op jou kleur heeft gestemd leg je 1 ei, bij 1 stem leg je geen ei en bij meer stemmen leg je of 2 of 3 eieren. Verder rent er ook nog een haan rond die ook goed is voor het leggen van een ei. Zodra een speler 12 eieren heeft weten te leggen is het spel afgelopen.

Met 7 spelers is het een wat onoverzichtelijk spelletje waarbij het er om draait of en in hoeverre spelers het een ander gunnen om eieren te leggen. Op zich was het aardig om met z’n allen aan de slag te gaan maar het is tijd om ons op te splitsen.

Met de komst van Tajs zijn we met 8 spelers.

Patrick, Bart, Erik en Tajs gaan aan de slag met het spel Troyes. Het ging er erg gezellig aan toe al was het alleen al omdat ik Erik meermalen hoorde roepen “He jongens wat is het toch gezellig”. Het was uiteindelijk ook wel duidelijk dat het Erik om de gezelligheid te doen was en het spelen van Troyes bijzaak was. Althans dat denk ik gezien zijn eindscore van 14 punten. Verder kreeg ik mee dat Patrick zichzelf absoluut als kanshebber op de overwinning zag maar uiteindelijk toch Bart er met de winst vandoor zag gaan.

Mijke, Victor, Annelies en ik zelf gingen met “Vilage” aan de slag. Het nieuwe spel van Eggert Spiele wat het uiteindelijk, ondanks diverse berichten voorafgaande aan Spiel 2011, vertraging opliep en zodoende pas na Spiel uitkwam.

In dit spel spelen proberen wij onze familie naam hoog te houden door gedurende een periode van 4 generaties zoveel mogelijk roem te vergaren. Na een leven van hard werken gaan onze familieleden dood en worden wellicht ook bijgeschreven in de kronieken van het dorp. Zo worden leden van mijn familie boer, regent, of kerkvoogd. Ik stuur er één op reis en een ander school ik in één van de 5 beroepen die je kan uitoefenen in de stad. Op de marktdag stellen we klanten tevreden en als de familie moet worden uitgebreid dan stappen we in het huwelijksbootje om zo een nieuwe telg aan de familie toe te voegen.

In het spel betalen we onze acties in tijd of in de vorm van invloedsteentjes die we tijdens de speelrondes kunnen verdienen. De factor tijd bepaald hoe lang het duurt dat er een familie lid het loodje legt. Elke speler houdt een eigen levenscyclus bij en als je deze bent rondgegaan sterft één van je familieleden.

Het spel stopt zodra de kronieken van het dorp zijn volgeschreven (overleden familieleden worden in het boek geplaatst) of als het kerkhof met anonieme graven vol ligt.

Deze eerste kennismaking met het spel vergde even wat tijd. Niet alleen qua uitleg maar ook wat betreft het doorgronden van de acties, de mogelijkheden en de daarbij behorende strategie. Al met al waren we dan ook beduidend langer bezig dan de 90 minuten zoals aangegeven op de doos.

De scores lagen uiteindelijk erg dicht bij elkaar met Victor als terechte winnaar.

De eerste kennismaking was zeker positief al heeft het spel wel een rommelige uitstraling. Een eerste pot ter kennismaking is zeker gewenst al is het maar om alle opties te leren kennen.

Ik speel het graag een volgende keer weer en nodig Bas bij deze uit om aan te schuiven al was het alleen al omdat hij gedurende een klein anderhalf uur niet mee heeft kunnen spelen.

Ter afsluiting van de spellenavond nog een potje Boonanza.

Het is toch opmerkelijk wat zo’n spelletje allemaal wel niet losmaakt bij menig speler. Erik en Patrick hadden elkaar helemaal gevonden Erik zong menig “Boon” song terwijl Patrick diverse bonologen hield over hoe fout wij toch wel niet bezig waren. Vooral al hij boontjes aan hem zelf voorbij zag gaan. Victor werd bedankt voor de uitleg en het pakken van de winst.

Tijd om naar huis te gaan. Het is half 1 en ik moet nog een uurtje karren. Geeft niks want het was weer een puike spellenavond.

Greetz.

Gerard

Woensdagavond, spellenavond en dat betekent dat we weer aan de slag kunnen in buurthuis de Koe.

De laatste speelavonden van 2011 werden redelijk goed bezocht en het was dan ook prettig om te constateren dat deze eerste speelavond van 2012 goed was voor 10 spelliefhebbers. Verdeeld over drie tafels ging een ieder aan de slag waarbij spellen als “Last Will”, “Qwirkle”, Erstten Funken”, “Nottingham”, “Rapa Nui”, “Mundus Novus” en “Feuerschlucker” voorbij kwamen.
Ongetwijfeld heb ik er nog een paar gemist maar deze zijn in ieder geval blijven hangen. Verder wilde ik zelf eens wat spellen opruimen dus heb ik een doos met spelletjes voor de geïnteresseerde liefhebber uitgestald.
Er ging een beperkt aantal mee terug dus wellicht dat het gros een goed heenkomen heeft gevonden. Al met al een geslaagde actie welke ik zeker nog een keer ga herhalen later in het jaar.

Prima avondje zo op naar de volgende.

Gerard

Aanstaande woensdag is het weer zover, de spellenavonden beginnen weer! Hopelijk hebben jullie allemaal een goede vakantie gehad. Ikzelf heb nog geen vakantie gehad, en derhalve ben ik er de komende 2 woensdagen dan ook niet.

Annelies zal allebei deze dagen aanwezig zijn en aan jullie de vraag of jullie ook spellen mee willen/kunnen meenemen. Niets zo vervelend als er niets te spelen valt ! Natuurlijk, kan er beneden in de kast ook gebruik gemaakt worden van de spellen, die daar staan.

Rest mij nog te zeggen dat ik jullie alvast heel fijne spellenavonden toewens, en ik zie jullie allemaal graag weer als ik terug ben van mijn vakantie. Tot dan!

Groetjes van Patrick

In het voorjaar kwamen we op het idee om misschien met de spellenvereniging eens een weekendje weg te gaan. Gelijk werden de handen door diverse mensen uit de mouwen gestoken en Esther had een leuke accommodatie gevonden in Gasselternijveen, ja wel een eindje weg, maar daarom niet minder leuk. Een optie werd genomen en al snel waren er zeker zo’n 28 deelnemers, waaronder 5 kinderen die mee zouden gaan met dit spellenweekend.

Naar aanloop van dit spellenevenement en het voorafgaande Spiel 2010, ontstonden natuurlijk diverse lijstjes wie welke spellen mee zou kunnen nemen op het forum van Ik speel met groen ! en dat leidde tot een leuke spellenkeuze. Op het laatste moment schoven nog enkele aanhangers bij, helaas vielen er ook een paar af… Erik vanwege sociale verplichtingen en Marina (en Sander) geveld door ziekte. Het totale aantal spellenfanaten kwam daarmee op 26 en het festijn kon beginnen !

Op de dag voordat het weekend zou beginnen moesten er nog boodschappen gedaan worden. Dit klusje was binnen een uur geklaard met hulp van Martin, die ook mee zou gaan naar het spellenweekend. Naast enkele kleine boodschappen, zoals vers brood, was alles al binnen. De volgende dag was ik al vroeg wakker, omdat ik nog die laatste paar boodschappen moest halen.

De avond van tevoren had ik alle spullen al ingepakt en met name de spellen die ik mee zou nemen naar dit weekend. De auto was afgeladen vol en zakte bijna door zijn voegen heen, tijdens de heenreis heeft het arme beestje veel te verduren gekregen ;-) Onderweg naar de accommodatie zou ik nog Bob ophalen, deze zou met mij meerijden richting die kant. Het was een gezellig weerzien en na twee heerlijke bakken koffie, gingen we de reis voortzetten, die zeker nog 2 uur zou duren.

Halverwege een tankstation met louche parkeerplaats genoten van nogmaals een kop koffie en een broodje. Zonder enige moeite waren we rond 15.00 uur ’s middags bij het recreatiecentrum. Voordat we daar heen gingen, nog eerst even de lokale chinees opzoeken (10 km verder) om een bestellijstje mee te bietsen voor de volgende avond.

Zo ongeveer 15.30 uur reden we het Hunzeparkterrein op en gingen we voor de receptie om de sleutel op te halen voor de accommodatie. Een zeer vriendelijke, goed uitziende jonge vrouw stond ons te woord en we hoefden geen borg te betalen, klaarblijkelijk spraken wij haar ook aan. Alles was in een wip geregeld en op naar de accommodatie !

Wat vreemd…. We moesten daarvoor het park weer af ! Gelukkig hoefden we enkel om het park heen te rijden, de accommodatie had zijn eigen ingang en dus ook eigen parkeerplaatsen. Wel een beetje donker om er ’s avonds te rijden, er was niemand in de wijde omgeving te bekennen !

Eenmaal aangekomen eerst de tent eens goed bekeken, alles zag er zeer netjes uit, veel stoelen en tafels om op te spelen, een relaxhoek, goed verzorgde keuken met van allerlei gemakken voorzien. De slaapkamers hadden allen 2 stapelbedden met net gewassen dekbedden en schoon linnengoed. Alles was netjes schoon en nadat we alles geïnspecteerd hadden, gingen we de auto van zijn lijden verlossen.

Spellen werden uitgepakt en zo ook alle brood, drinken, bier waar er veel van was en alles wat nodig is om een weekendje weg te kunnen zijn. Binnen een half uur was de klus geklaard en we namen onderwijl vast onze intrek in slaapkamer 10. Deze was het verst weg van de speelruimte, en dus, hoopten we, zou dat ook voor een goede nachtrust zorgen.

Na even wat gedronken en de thermostaat aangeslingerd te hebben, die toch wel voor een zeer snelle verhitting van het complex zorgde, kwamen de eerste spellenfanaten binnen, Romario en Rien. Het waren de eerste mensen van een reeks anderen die mijn mobiele telefoon regelmatig deed rinkelen, omdat ze bij de receptie stonden en zich afvroegen waar ze heen moesten. Na overtuigende woorden dat ze het park weer af moesten ( ja echt, van het park af! ) werd de weg vrij snel gevonden.

Nadat ook zij hun intrek hadden gevonden in een slaapruimte kwam het eerste spel op tafel, Assara, van Ravensburger, waarbij het doel is zoveel en zo hoog mogelijke torens te bouwen, die punten genereren. Een tweede plaats hierin bereiken zorgt ook voor punten, dus overal de beste in zijn hoefde niet. Het spel beviel iedereen goed en we speelden met de uitbreiding, het huis van de Djinn, maar deze toevoeging zorgde ervoor dat het spel enigszins uit balans raakte. Beter is het dan om een ander deel van het bord niet mee te laten doen, omdat dat bij dit spel makkelijk zou kunnen. Desalniettemin beviel het spel iedereen goed.

Onderwijl kwamen diverse andere weekendgangers binnen, na het inmiddels welbekende telefoontje. Ook Misjah was van de partij en ging gelijk aan de slag in de keuken om pannenkoeken te bakken, voor zichzelf en eventuele anderen die daar behoefte aan hadden. Het avondeten was voor ieders eigen zorg, maar een extra pannenkoek ging er bij de meeste aanwezigen op dat moment ook wel in. Het was een heel gezellig samenzijn en na de culinaire hoogstand kwamen vanzelfsprekend de spellen weer op tafel. Inmiddels waren ikzelf, Bob, Martin Kwast, Misjah, Bart, Rien, Romario, Eveline en Xander al aanwezig en de anderen kwamen tussen 20.00 uur en 22.00 uur ook allemaal binnen. De enige die er nog niet was, was de man met de frietpan, Martin Luijpen, die ook al had gezegd later te komen.

Ondertussen was iedereen druk aan het spelen met puzzels, Nintendo DS-en, gezellig een praatje maken en veel, veel bordspellen. Een van de populairdere spellen was ongetwijfeld 7 Wonders. Iedereen liet dit spel zich goed bevallen en het kwam dan ook regelmatig op de spellentafel dit weekend.

Het tweede spelletje voor mij van de avond werd Saulen der Erde, das Kartenspiel. Een slagenspelletje met een twist. Ik had er aardig wat plezier aan beleefd en speelt goed weg als leuke filler.

We gingen daarna bij de verwarming zitten, niet dat het heel koud was, maar de thermostaat leek zijn eigen leven te leiden, een temperatuur van 20 graden resulteerde al gauw tot saunahittes. Daarom de thermostaat maar teruggedraaid, maar ook dat hielp niet echt. Het was een kunst om de juiste slag te vinden om de ruimte van een aangename temperatuur te voorizen.

Het volgende spel kwam op tafel, der Pate. Een eenvoudig spel waarbij het zaak is om zoveel mogelijk geld te verdienen. De kracht van het spel zit hem in dobbelsteenworpen, waarbij het aantal ogen en de kleur van de dobbelsteen de actie bepaalt die je kunt doen. Ikzelf had het spel al eerder gespeeld en vond het wel aardig, de rest van mijn medespelers echter hadden andere bedenkingen bij het spel.

Om het leed zo snel mogelijk weer te vergeten een ander simpel spelletje uit de kast getrokken, Take it or leave it. Een dobbelsteenspel, waarbij je opdrachten probeert te volbrengen door de juiste dobbelstenen bij elkaar te sprokkelen. In je beurt kun je één dobbelsteen pakken, zwart, wit of rood en een gele actiekaart spelen, waarbij je dingen kunt doen als twee dobbelstenen pakken, dobbelsteenwaarden mag veranderen etc. Als alle dobbelstenen uit het bakje gehaald zijn of iedereen gepast is, kun je blauwe opdrachtkaarten tonen en daar je verzamelde dobbelstenen aan koppelen om punten te genereren. Het spel eindigt zodra iedereen 2x aan het begin van een ronde de dobbelstenen heeft gegooid in een bak. Gelukkig werd dit spel wel goed gewaardeerd en verschenen er weer vrolijkere gezichten.

De man met de frietpan had inmiddels ook zijn intrede gedaan en daarmee was de hele verzameling compleet ! De bitterballen, frikandellen, minikipcorns en andere snacks liet iedereen zich goed smaken en tussen het genot van de spellen werd er ook flink van de aangeleverde vloeistoffen gebruik gemaakt. Het was al behoorlijk aan de late kant, diverse mensen gingen langzaam naar bed maar er waren nog een paar mensen in voor een spel.

Ikzelf ging met Lesley, Annelies en Erwin Fun Fair spelen. Een spel van Eggert vanwege hun zoveelste jarig bestaan, waarbij je op de kermis bent en diverse attracties (lees minigames) kunt doen. Het spel was vooral een heel groot partyspel, waarbij veel verbale geluiden en lichaamsdelen nodig waren om de attractie tot een goed einde te brengen. Zo had je bijvoorbeeld een grijpkraan (je hand die je als grijpkraan moest laten fungeren) die een zo waardevol edelsteentje uit een bak moest graaien. Commando’s zoals MIB MIB MIB MUB MAB EN MOP deden de arm bewegen naar de voor jou zo fel begeerde edelsteen. Hilariteit tot en met en veel anderen vroegen zich af waar wij mee bezig waren. Een ander onderdeel was het spookhuis, waarbij je kon schrikken van twee verschillende angstige dingen (skelet, vleermuis, dracula) die op kaarten konden voorkomen en je moest gillen (AAAHHHHH) als dat overeenkwam met jouw kaart. Aan het einde van de rit was het dan zaak om te achterhalen wie bang was voor welk ding en daar kon je punten mee scoren. Ook de achtbaan was leuk. In een team van 2 personen kreeg je 30 seconden de tijd om de achtbaan te bestuderen (in de trant van ik ga op reis en neem mee….. zoveel mogelijk onthouden dus, welke volgorde) en daarna ging je de achtbaan in. De achtbaan ging WAAHHH (naar beneden) JIEEEEE (omhoog), en gewoon links of rechts. Onderwijl moest je RAKKETAKKETAK om de lifthill op te komen. Indien je links ging terwijl je rechts moest of omhoog ging terwijl je naar beneden ging, vloog je de baan uit en was je af. Degene die het langst volhield, had de achtbaan het best overleefd. De schiettent (de finale van het spel) was een lachertje, om de beurt werd een edelsteen uit het zakje gehaald en degene die de paarse trok won het spel. Maar je had meer kans als je de attracties beter had overleefd. Dit laatste zorgde voor een anticlimax, terwijl de minigames van een leuk niveau waren als je partygameliefhebber bent (en op zo’n spellenweekend is het erg leuk om te doen). Toch was het het niet voor mij vanwege het einde, maar we hebben veel gelachen tijdens het spel en dat maakte veel goed.

De eerste avond zat er op voor mij. Toen ik naar bed ging was het zo’n 3.00 uur in de ochtend, de meesten sliepen al fanatiek maar sommige anderen gingen nog door tot in de kleine uurtjes.

De volgende dag redelijk vroeg opgestaan, 9.00 uur, maar er waren al veel mensen op. De douche beviel ontzettend goed en ook het ontbijt was lekker. Vers brood was aanwezig, eitjes werden gekookt en de koffie was ook van een goed niveau. Tussen het ontbijt door werd er natuurlijk een spel gespeeld, het eerste spel van de dag werd Hacienda. Een al wat ouder spel, maar door zijn eenvoudige regels en tactische mogelijkheden nog steeds een erg leuk spel voor de spellentafel. Er werd flink tegenstand geboden, niet door mij alhoewel ik dat wel probeerde, maar door anderen en Jeroen H. had een flinke voorsprong na de eerste ronde. Deze werd in de laatste ronde ook niet meer ingehaald, maar het scheelde niet veel met zijn overwinning. Ikzelf had te weinig punten om noemenswaardig te noemen, dus dat doe ik ook maar niet dan ;-)

Diverse mensen gingen voor een lekkere ochtendwandeling in het toch wel hele mooie park, of anderen gingen fanatiek hardlopen. Weer anderen gingen wat boodschappen doen voor zichzelf en voor de kurkentrekker, het enige essentiële onderdeel van de keuken wat we misten. En de wijn moest natuurlijk geopend kunnen worden ! De kinderen gingen lekker buiten spelen en hadden het goed naar de zin, ook speelden ze samen aardig wat spelletjes weg, zowel op de DS als aan tafel zelf. Zo waren Kes, Peter en Martin met toeziend oog van Chelsea en Joyce ’s morgens al bezig met Stone Age en ook regelmatig kwam het spel “Giebelen” op tafel.

Mijn eigen sessie ging verder met Sobek, een nieuw kaartspel van Gameworks, ook verantwoordelijk voor het leuke 2-persoons spel Jaipur. Met dit spelletje, waarbij je in 3 ronden zoveel mogelijk punten probeert te sprokkelen door goederen te verzamelen, heb ik al veel plezier gehad.

Het spel daarna werd Offerings, de eerste keer dat ik dit ging spelen en dat spel beviel mij prima. Een biedspel waarbij je dieren gaat offeren aan de goden. Daar zit een vast patroon in, maar het biedsysteem in elke rond is origineel en vereist juiste keuzes welke personages je deze ronde wilt beïnvloeden. Ook belangrijk is het om proberen te onthouden hoeveel geld iedereen heeft, zodat je zeker wat waar jij je invloed op kan uitoefenen.

De chinees werd ondertussen gebeld en de bestelling doorgegeven, waarbij Esther alles had uitgezocht en dat zouden we om ongeveer 18.30 gaan ophalen. Voor die tijd was er natuurlijk nog wel tijd om eerst een spel te spelen ! Die keuze viel op Londen. Samen met Esther en Rien dit spel gespeeld en dat beviel beiden heel erg goed. Esther had het spel goed door en had veel punten verzameld aan het einde van het spel en won.

Samen met Monique ging ik de chinees halen in Stadskanaal, een stadje verderop, en daar waren we zo’n half uur mee kwijt. Alles stond netjes klaar en bij terugkomst in de accommodatie liet iedereen het zich goed smaken. Nadat ik zelf 10 happen had verorberd van mijn smakelijke bord, werd ik ineens verrast met een speech en cadeautjes vanwege de organisatie van het weekendje. Allemaal nog erg bedankt voor de zonnebrand, aftersun, lippenbalsem (voor het skiën), luchtje en fles kruidenbitter, was absoluut niet nodig geweest maar wel heel erg leuk ! Na deze verrassing was het een gezellige tafelzit waarbij we allemaal gezellig aan het eten waren en sommigen mensen verschansten zich nog aan een toetje. Daarna werden natuurlijk de spellen weer fanatiek gespeeld.

Mijn volgende spel werd Minen von Zavandor, ook een spel wat ik al eerder had gespeeld. Niet iedereen kon het even waarderen, maar ikzelf vind het niet onaardig. Het spel moet vaker op tafel komen wil ik er een echt oordeel over kunnen geven of ik het nu leuk vind ja of nee. Ondertussen was het na dit spelletje toch alweer zo’n 12 uur en kwam 7 Wonders op tafel, een snel kaartspel waarbij je een stad opbouwt. Dit spel is denk ik gedurende het hele weekend het meest op tafel verschenen. 3x achter elkaar werd het gespeeld en elke keer voegden zich er weer nieuwe spelers aan toe. Daarna was het voor velen weer bedtijd, maar niet voor iedereen.

Lascaux kwam op tafel, een slagenspelletje waarbij je van een diersoort zoveel mogelijk kaarten probeert te halen. Het spel heeft veel weg van Geschenkt, maar de puntentelling werkt wel anders.

Traditioneel wordt er ook altijd wel Weerwolven gespeeld en tot 3x toe werden er mensen bruut door de weerwolven vermoord. Elk spel had wel zijn eigen variatie en dat zorgde in eerste instantie voor ongemakkelijkheid, maar de potjes daarna maakten het weer goed. Zo is Esther een behoorlijk slinkse wolf en genoot daar ook zichtbaar van. Dit blijft een leuk spel om met een grote groep mensen te spelen.

Iedereen ging naar bed op een vijftal mensen na en we speelden Heckmeck, omdat dat een spelletje was wat geschikt was om op dit tijdstip nog te spelen. Steentjes gingen van hot naar her, waarbij vooral Xander het slachtoffer was. Deze had immers de grootste stapel, maar aan het einde van het spel was deze behoorlijk geslonken. Na dit potje ging ook hij naar bed en werd er door de overige aanwezigen (Anja, ikzelf, Romario, Erwin en Lesley) er nog flink op los geTWISTERd. In verschillende houdingen en tussen elkaars benen in en allerlei andere standjes die ik jullie zal onthouden hebben we veel lol gehad en zijn er ook de nodige foto’s gemaakt. Na deze toch wel flinke ochtendgymnastiek, het was al ongeveer 6 uur ’s morgens, ging ik toch mijn bedje opzoeken. De rest ging nog vrolijk verder…..

De volgende morgen, zo’n 3 uur later voor mij, begon ik weer vrolijk aan het ontbijt en was er van de vorige avond niets meer te merken, iedereen was weer vrolijk aan het spelen geslagen en de koffie smaakte weer als vanouds. Natuurlijk kwam ik aardig traag op gang, dus ook maar een makkelijk spelletje wat Erwin had meegenomen, Dive Diver Die. Een spel, wat behoorlijk traag ging kan ik wel zeggen, en dat lag gelukkig niet alleen aan mijn trage start. Van tevoren bepaal je je inzet en hoeveel goud je boven kunt halen uit een oud en vervallen gezonken schip. Hoe dieper je daalt, hoe meer lucht je dat kost natuurlijk, omdat je langer onderweg bent. Elke beurt wordt er van de voorraad lucht gesnoept en als je niet op tijd boven bent, verlies je al het goud wat je onderweg verzameld hebt. Puur en alleen omdat je simpelweg sterft, je hebt namelijk zuurstof nodig om te overleven… Een frustrerend spelletje aan het begin van deze zondag.

Daarna was het tijd voor Norenberc. Een ontzettend goed spel, maar ik kan iedereen afraden om dit spel met zijn vijven te spelen, daar wordt het spel onnodig traag van, zeker als er ook lange nadenkers rondom te tafel zitten. Het spel duurde namelijk zo lang, dat gedurende de dag al diverse mensen weer richting huiswaarts vertrokken waren. Toen het spel eenmaal was afgelopen, waren we nog met zo’n negen man over.

We hadden nog aardig wat brood over en besloten om de dames des huizes wentelteefjes te gaan bakken. In een mum van tijd werd er een heerlijke maaltijd geserveerd en liet iedereen deze zoete kost goed smaken met beleg zoals poedersuiker, stroop en jam. De avondmaaltijd was binnen en de buikjes waren goed gevuld.

Ten einde van dit spellenweekend werd met deze mensen nog een laatste spelletje gespeeld, Saboteur, waarbij slechte kabouters een gangenstelsel proberen te saboteren op zoek naar het felbegeerde goud waar de goede kabouters naar op zoek zijn. Het spel werd sluw gespeeld en er werden veel beschuldigen gemaakt. Het spel was een leuke afsluiter van het spellenweekend. Iedereen ging naar huis, helaas was Bart al eerder naar huis gegaan vanwege ziekte, want deze zou als enige met mij en Lesley nog de laatste avond doorbrengen in de accommodatie.

De enige twee die dus overbleven was ikzelf en Lesley in deze grote tent. We besloten om eerst alles op te ruimen voor de komende dag, zodat we niet meer veel werk omhanden zouden hebben. Na ongeveer een uurtje alles ingepakt te hebben, gingen we natuurlijk nog gezellig met elkaar kletsen en spellen spelen. Het eerste spelletje werd Mr. Jack Pocket, wat overtuigend gewonnen werd door Lesley. Door de straten van Londen te wandelen zonder opgemerkt te worden door detectives blijkt toch wel een uitermate lastige kwestie te zijn voor mij.

We sloten de avond mooi af met een goede pot Luna, wat ook heel goed speelt als tweepersoons spel. Gelukkig kon ik mijn eer met dit spel wel goed herstellen en won het spel ook, niet met een forse overwinning maar voldoende om de nieuwe maangodin te mogen aanstellen !

Het bed werd daarna snel gevonden en had ik een hele kamer voor mijzelf alleen, waardoor het slapen een stuk beter ging dan de dagen ervoor. De volgende dag genoten we nog van ons laatste ontbijt en na alle kamers nagecheckt te hebben, sloten we de boel af en leverden de sleutel in bij de receptie. Het Hunzepark is ons zeer goed bevallen, alleen was het helaas best wel ver weg. Het spellenweekend is bij iedereen goed in de smaak gevallen, dus reken er maar op dat we snel weer op pad gaan naar een nieuwe accommodatie voor weer een leuk spellenweekend allemaal !

Bedankt voor de gezelligheid allemaal en tot een volgend spellenweekend van Ik speel met groen!!

Patrick

Hier is een kort foto verslag van de trip.

Bart